Akran ilişkileri, ergenlik dönemi kaygısı ve yaşam doyumu: Türk ve Suriyeli örneklemlerde düzenleyici bir aracılık modeli

Abstract

Aynı bölgedeki Suriyeli mülteci ergenleri yerli akranlarıyla karşılaştıran önceki çalışmalar daha yüksek kaygı ve daha düşük yaşam doyumu bulmuştur. Bu nedenle, destek programlarını uygulamak için düzenleyici değişkenleri belirlemek çok önemlidir. Bu çalışma, farklı örneklemlerde ergen kaygısı ve yaşam doyumu arasındaki ilişkide akran ilişkilerinin aracılık etkisini ve mülteci veya yerli ergen olmanın düzenleyici etkisini incelemiştir. Katılımcılar ve ortam: Çalışmaya 11-19 yaş arası 2.336 ergen katılmıştır (M = 14,79, SD = 1,04). Katılımcılar Çocukluk Kaygı İlişkili Bozuklukları Taraması, Yaşam Doyumu Ölçeği ve Güçlü Yönler ve Zorluklar Anketi'ni doldurmuştur. Aracılık ve düzenleyici etkiler Mplus 8.3'te yazılan yol analizi kodlarıyla analiz edilmiştir. Betimsel istatistikler ve grup karşılaştırmaları için SPSS 26 kullanılmıştır. Bulgular, akran ilişkilerinin ergen kaygısı ve yaşam doyumuna aracılık ettiğini ve bu ilişkinin katılımcıların yerli ergenler veya mülteci ergenler olup olmamasına göre düzenleyici olduğunu göstermiştir. Bu çalışma, akran ilişkileri, ergen kaygısı ve yaşam memnuniyeti ile katılımcı kimliğinin düzenleyici rolü arasındaki önemli ilişkileri vurgulamaktadır. Bulgular, Suriyeli mülteci ergenlerin ruh sağlığını ve refahını iyileştirmek için psikolojik müdahalelere bilgi sağlayabilir. Bu bulguların, Suriyeli mülteci ergenlerin ev sahibi topluluklara entegrasyonunu desteklemeyi amaçlayan politikalar ve programlar için de çıkarımları olabilir.