Gün Işığı Kullanımına Uygun İmar Kanunları Oluşturulması Üzerine Bir İnceleme

Abstract

Sanayi devrimi ile birlikte kentleşme hızla artmıştır. Anılan artışın hızlı ve düzensiz şekilde olması birçok sorunu da beraberinde getirmiştir. Küresel boyutta ekolojik sorunlar ortaya çıkmıştır. Bu sorunlar canlılar için tehdit unsuru oluşturacak boyuta ulaşmıştır. Oluşan zararın büyük bölümünün yenilenemez enerji kaynaklarının tüketiminden oluştuğu bilinmektedir. Günümüzde artan çevre sorunları tasarımcıları sürdürülebilir bir tasarım anlayışına duyarlı olmaya yöneltmiştir. Oluşan sorunlara çözüm yenilenebilir kullanımı yasalarla kullanılabilir hale getirilerek sağlanabilir. Bu çalışma 3 temel bölümden meydana gelmektedir. 1. Bölümde; doğa-canlı-mimari ilişkileri kısaca açıklanmıştır. Gelecek kuşaklara sağlıklı bir çere için insanların doğayı sevmesi, tasarlayan ve inşa edenlerin mimariyi doğayla uyumlu düşünmesi gerekir. 2. Bölümde; imar kanunlarının doğa kanunlarıyla ilişkileri kısaca açıklanmış. İmar kanunlarının doğa ile uyumlu olması gerektiği hakkında bilgilere yer verilmiş. 3. Bölümde; Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliğinde uygulanması halinde gün ışığı kullanımında yapılar üzerinde yarar sağlanması düşünülen 8 madde (açık ve kapalı çıkmalar, bina yükseklikleri, güneş kontrolü, taban alanı katsayısı- kat alanı katsayısı, yapı yaklaşma sınırı, cam yüzeylerinin oranlarının belirlenmesi, arazi eğiminin kullanımı, çatılar) incelenmiştir. Farklı konutların 38o kuzey enlemine göre örneklerle karşılaştırma ve iyileştirmeleri ele alınmıştır. Bu bölüm kapsamında gün ışığı kullanımına uygun çıkma ölçüleri, yapı aralıkları, güneş kontrol elemanı, cam yüzeylerinin oranları, çatı eğimleri için tasarımcıların kullanabilecekleri ölçütler tespit edilmiştir.