Acinetobacter baumannii izolatlarında biyosit direnç genlerinin araştırılması

Abstract

Amaç: Acinetobacter türleri sıklıkla yoğun bakım ünitesinde yatan hastalarda nozokomiyal enfeksiyonlara neden olan fırsatçı patojenlerdir. Hastane enfeksiyonlarının önlenmesinde antiseptikler ve dezenfektanlar önemli rol oynamaktadır. Ancak biyositlerin yaygın olarak kullanılması bakterilerin dirençli hale gelmesine neden olmaktadır. Bu çalışmada klinik örneklerden izole edilen A. baumannii suşlarında biyosit direnci ile ilişkili qacE, qacE∆1 ve cepA gen bölgeleri sıklığının araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya, klinik örneklerden izole edilen, 51 A. baumannii izolatı dahil edildi. Microscan otomatize sistemi ile identifikasyon ve antibiyotik duyarlılık testleri yapıldı. A. baumannii türleri blaOxa-51-like gen varlığı ile doğrulandı. Biyosit direnç gen bölgeleri qacE, qacE∆1 ve cepA PCR yöntemi ile araştırıldı. Bulgular: Çalışmada, qacE ve qacE∆1 genleri sırasıyla %51.0 (n=26) ve %47.1 (n=24) oranında tespit edilmiştir. Ancak cepA geni izolatların tamamında negatif bulunmuştur. İzolatların %84.3 (n=43)’ünde çoklu ilaç direnci (ÇİD) tespit edilmiştir. ÇİD izolatlarda qacE %41.9(n=18), qacE∆1 %44.2 (n=19) oranında pozitif; duyarlı izolatlarda ise qacE %100(n=8) ve qacE∆1 %62.5(n=5) oranında pozitif bulunmuştur. ÇİD ve duyarlı izolatlar arasında qacEΔ1 pozitifliğinde istatistiksel bir fark saptanmazken (p=0.341); ÇİD izolatlarda qacE pozitifliği duyarlı olanlara göre daha düşük oranda bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Sonuç olarak bu çalışmada, ÇİD ve duyarlı A. baumannii izolatlarında qacE ve qacE∆1 biyosit direnç genleri yüksek oranda bulunmuştur. Bu yüzden hastanelerde nozokomiyal A. baumannii enfeksiyonlarının önlenmesinde ve kontrolünde duyarlı izolatların da biyositlere dirençli olabileceğinin dikkate alınması önemlidir.