Girişimci Liderliğin Bireysel Performansa Etkisi

Abstract

Günümüzde işletmeler arasında yoğun bir rekabet ortamı bulunmaktadır. Varlığını sürdürmek isteyen işletmelerin farklılaşması bir zorunluluk haline gelmiştir. Farklılaşma kavramı ise yenilikçilik yeteneği ve risk alabilme kapasitesiyle doğru orantılıdır. Buna göre, yeni fikirlerin ürüne veya hizmete çevrilmesi, pazara sunulması amacıyla ticari bir teşebbüs kurmak ya da değer zincirine katkı sağlamak girişimcilik olarak tanımlanmaktadır. Dolayısıyla girişimciliğin temelinde risk alma ve yenilikçilik bulunmaktadır. Girişimci ise pazarda bir fırsatı gören ve bu fırsatı değerlendirmek üzere örgüt kuran kişidir. Örgüt kurulduktan sonra örgütün kuruluş amacını gerçekleştirmek için liderlik yapmak ise girişimci liderlik kavramına işaret etmektedir. Kısacası girişimci lider, yeni bir örgüt kuruncaya kadar girişimci, örgüt kurulduktan sonra ise liderin kendisidir. Birçok girişimcinin başarısız olmasının en önemli nedeni örgütte liderlik misyonunun ihmal edilmesinden kaynaklanmaktadır. Girişimci liderlik, çalıştığı kişileri girişimci olarak düşünme ve bu düşünceye uygun hareket etme sürecidir. Girişimci liderliğin davranışsal boyutları arasında yenilikçilik, proaktiflik, risk almak, özerlik ve sosyal ağları genişletmek sayılabilmektedir. Bu bağlamda, girişimci liderliğin bireysel performansı artıracağı değerlendirilmiştir. Araştırmada, örgütlerin başarısını önemli derecede etkileyen güncel liderlik yaklaşımlarından girişimci liderliğin bireysel performansa etkisi araştırılmıştır. Basit tesadüfi örneklem yönteminin tercih edildiği araştırmanın katılımcılarını Mersin ilinde faaliyet gösteren lojistik sektörü çalışanları oluşturmaktadır. Araştırma sürecinde katılımcıların girişimci liderlik özelliklerini ölçmek için Renko ve arkadaşları (2015) tarafından geliştirilen, tek boyuttan ve 8 sorudan oluşan “Girişimci Liderlik” ölçeği, bireysel performansı ölçmek için Kirkman ve Rosen (1999) tarafından geliştirilen, Çöl (2008) ile Çalışkan ve Akkoç (2012) tarafından kullanılan tek boyuttan ve 4 sorudan oluşan “Performans Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma verileri birebir görüşme yöntemiyle anket formu vasıtasıyla elde edilmiş ve SPSS yazılımı ile analiz edilmiştir. Araştırmanın tek bir ilde ve yalnızca lojistik sektörde yapılmış olması en önemli kısıt olarak ortaya çıkmaktadır. Farklı örneklem ve veri toplama yöntemleriyle gerçekleştirilecek ileriki çalışmaların farklı sonuçlara ulaşabileceği öngörülmektedir.