Lise 9. ve 10. sınıf öğrencilerinin bağlanma stilleri, akran ilişkileri ve öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi (Mersin ili örneği)

Abstract

Bu araştırmanın amacı lise 9. ve 10. sınıfa devam eden ergenlik dönemindeki öğrencilerin akran ilişkileri, öznel iyi oluş ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışma, iki veya daha çok değişken arasındaki ilişkiyi açıklamayı amaçlayan ilişkisel tarama desenine göre yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi Mersin ili Yenişehir ilçesine bağlı 4 lisenin 9. ve 10. sınıflarına devam eden 388 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışmada Kişisel Bilgi Formu, Öznel İyi Oluş Ölçeği, Akran İlişkileri Ölçeği, İlişki Ölçekleri Anketi uygulanmıştır. Verilerin analizinde bağlanma stilleri, akran ilişkileri ve öznel iyi oluş değişkenleri arasındaki ilişki Pearson Çarpım Momentler Korelasyon analizi ile incelenirken; demografik değişkenler açısından araştırma değişkenleri iki kategorili değişkenlerde parametrik olarak Bağımsız Gruplar t- Testi; üç ve daha fazla kategori için Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) tekniklerinden yararlanılmıştır. Analiz sonuçları incelendiğinde kız ergenlerin akran ilişkileri ölçeğinin kendini açma ve sadakat alt boyutlarından aldıkları puanların erkek ergenlere göre anlamlı bir şekilde daha yüksek olduğu görülmektedir. Buna ek olarak çalışmada öznel iyi oluş ölçeğinden alınan puanların akran ilişkileri ölçeğinin bağlılık ile güven ve özdeşim alt boyutlarından aldıkları puanları arasında ilişki olduğu görülmektedir. Son olarak güvenli bağlanma alt boyutundan alınan puanları ile akran ilişkileri ölçeğinin akran bağlılığı, akran güveni ve kendini açma alt boyutları arasında pozitif yönde ilişki olduğu görülmektedir.